Υπάρχουν δύο Μελίνες. Αυτή που βλέπουμε να εντυπωσιάζει με τη φωνή και τη σκηνική της παρουσία και το καθημερινό, απλό κορίτσι, που πίνει ανέμελο καφέ και μετά πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ για να ψωνίσει και να μαγειρέψει στο μέλλοντα σύζυγό της. Και αν η Μελίνα των Vegas είναι συναρπαστική, η καθημερινή Μελίναείναι ένα κορίτσι που θα το ήθελες για φίλη σου.
Με τις ιδιαίτερες εμφανίσεις της επάνω στη σκηνή κατάφερε να τη χαρακτηρίζουν «Ελληνίδα Lady Gaga», ενώ ταυτόχρονα η χροιά της φωνής της την κάνει αναγνωρίσιμη από τις πρώτες νότες. Αλλά η Μελίνα είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια εκρηκτική perfomer. Με σπουδές σε όλα –σχεδόν– τα είδη μουσικής, έχει καταφέρει να κάνει αξιοπρόσεκτα και σταθερά βήματα, χωρίς να πατάει στις παράπλευρες «τυμπανοκρουσίες» της showbiz. Είναι χαμογελαστή και πρόσχαρη και αυτό φαίνεται από την πρώτη στιγμή της συζήτησης. «Συνεργάζομαι με τη Δέσποινα Βανδή και τον Στέλιο Ρόκκο στο Θέα. Με τη Δέσποινα έχουμε συνεργαστεί και στο παρελθόν. Εκτός από εκπληκτική φωνή, είναι και φοβερός άνθρωπος, που με στηρίζει, με βοηθάει, μου δίνει συμβουλές. Μου πρότεινε, μάλιστα, να τραγουδήσω στο Voiceένα ντουέτο με την Άννα Βιλανίδη. Επίσης, ο Στέλιος είναι “καλλιτεχνάρα”, έχει αυτή την έμφυτη ροκιά. Αισθάνομαι τυχερή για τη συνεργασία αυτή».
Αν δεν χτυπούσαν τα τηλέφωνά σου για να σου προτείνουν δουλειές, θα σκεφτόσουν πως ίσως δεν κάνεις για αυτό το επάγγελμα;
Είμαι πεισματάρα. Θα βάλω ένα στόχο και θα τον πετύχω, χωρίς να κοιτάζω δεξιά και αριστερά. Η δουλειά είναι για μένα ένας σημαντικός τομέας της ζωής μου και δίνω το 100% του εαυτού μου.
Πότε αποφάσισες ότι το να τραγουδάς θα το κάνεις και επάγγελμά σου; Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό ή συζήτηση;
Από μικρή ήθελα να γίνω τραγουδίστρια. Όταν είχα τελειώσει το Λύκειο, είχα ξεκινήσει να δουλεύω σε ένα ρεμπετάδικο στην Άρτα. Σπούδαζα και παράλληλα τραγουδούσα, έχοντας τη συγκατάθεση των γονιών μου, οι οποίοι χαίρονταν με αυτό. Σε αυτά τα δύο χρόνια που δούλεψα εκεί έβλεπα πως ερχόταν πολύς κόσμος που μου έλεγαν πως ήρθαν για να με ακούσουν και ένιωθα μεγάλη αυτοπεποίθηση. Ένα ακόμη περιστατικό ήταν όταν πήγα σε μια οντισιόν που έκανε το Ποσειδώνιο μαζί με τον πατέρα μου. Είχε μεγάλη ουρά και ήθελα να φύγω. Ήταν τότε που υπήρχαν ριάλιτι και έβγαιναν πολλοί τραγουδιστές. Είχε τόσα πολλά άτομα που είχα απογοητευτεί και σκεφτόμουν πως «αποκλείεται να με πάρουν». Ο πατέρας μου ήταν εκείνος που με στήριζε και μου έλεγε «κάτσε, αξίζεις». Τελικά έμεινα και στο τέλος με επέλεξαν. Και οι δύο γονείς μου με έχουν στηρίξει. Η μητέρα μου, μάλιστα, πήγαινε σε μουσικό σχολείο, ενώ και ο αδελφός μου (Mark Angelo) ασχολείται με τη μουσική.
Καμαρώνουν, φαντάζομαι…
Βέβαια. Και, όπως κάθε γονιός, πιστεύουν πως μπορούμε να καταφέρουμε περισσότερα από αυτά που έχουμε ήδη πετύχει. Έχουν το ανικανοποίητο, ξέρεις.
Είναι καλό, για να μη χαλαρώνεις. Εσύ, ως χαρακτήρας, δεν το έχεις αυτό;
Δεν επαναπαύομαι. Και ταυτόχρονα είμαι και αυστηρός κριτής του εαυτού μου. Και προσπαθώ να χαλαρώσω.
Πώς χαλαρώνεις;
Είναι μια εσωτερική διεργασία, το να είσαι χαλαρός με τον εαυτό σου, με τη ζωή. Αυτή η διαδρομή δεν τελειώνει ποτέ, θέλει συνεχή δουλειά και εξέλιξη. Πιστεύω πως αυτό το καταφέρνεις ζώντας εμπειρίες, πηγαίνοντας κόντρα στους φόβους σου, βγαίνοντας από τα όριά σου και από τα κουτάκια που βάζεις στον εαυτό σου. Όταν πηγαίνεις εκεί που φοβάσαι, αποκτάς ωριμότητα και εμπειρία.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που το έκανες αυτό;
Το καλοκαίρι που πέρασε. Τόλμησα πράγματα που φοβόμουν και ωρίμασα αρκετά μέσα σε ένα χρόνο. Τον τελευταίο χρόνο έχω ωριμάσει πολύ. Αντιμετώπισα κάποια πολύ προσωπικά μου θέματα, άλυτα, τα οποία κατάφερα να επιλύσω.
Σε επαγγελματικό επίπεδο έζησες κάτι ανάλογο;
Ναι. Εκτός από τα προσωπικά μου θέματα, στα οποία ήθελα να δώσω μια λύση εδώ και χρόνια, στον επαγγελματικό τομέα πίεσα τον εαυτό μου στα άκρα. Άκρα λέγοντας για τα προσωπικά μου δεδομένα. Αυτό δεν το είχα κάνει ξανά. Με φόβιζε να κάνω δύο δουλειές παράλληλα, το να είμαι στο Priscilla (σ.σ. το θεατρικό έργο) και ταυτόχρονα να τραγουδάω με τον Πάνο Κιάμο. Είχα το φοβία πως δεν μπορώ να τα καταφέρω. Τελικά, πίεσα τον εαυτό μου, ρίσκαρα και στο τέλος τα κατάφερα. Αυτό μου έδωσε έξτρα αυτοπεποίθηση και πιστεύω πως μέσα από αυτή τη διαδικασία την αποκτάς.
Τα ρίσκα σου φροντίζεις να είναι ελεγχόμενα ή μπορεί να είναι και εκτός ελέγχου;
Είναι σχετικά «ασφαλή». Είμαι αυστηρή και σταθερή και τα ρίσκα μου είναι ελεγχόμενα.
Φαίνεται πως γνωρίζεις καλά τον εαυτό σου…
Τα τελευταία πέντε χρόνια κάνω ψυχανάλυση. Η αφορμή ήταν κάποιες κρίσεις πανικού που πάθαινα. Από τότε που ξεκίνησα τις συνεδρίες δεν είχα ποτέ ξανά. Στους πέντε πρώτους μήνες είχα απελευθερωθεί εντελώς. Αυτό είναι το πρώτο καλό που μου έκανε η ψυχανάλυση. Το δεύτερο είναι πως γνωρίζω τον εαυτό μου. Νομίζω ότι το πώς διαχειρίζεσαι το άγχος και τις διάφορες καταστάσεις έχει να κάνει με την πίστη στον εαυτό σου. Κι όσο το χτίζεις αυτό, γιατί η αυτοπεποίθηση χτίζεται, τόσο αντιμετωπίζεις πιο χαλαρά τη ζωή. Φιλοσοφείς τα πάντα αλλιώς.